Hayvanların kralı bir sabah Bolcana av bulmayı koymuş aklına.

Doğum gününü kutlayacakmış güya...

Aslanın avı serçe merçe olacak değil ya:

İyisinden, güzelinden yabandomuzları,

Ve de geyikler, ceylanlar istemiş canı.

Öylesine önem vermiş ki aslan bu işe

Özel bir görev yüklemiş Sesi,

Stentoru bastıran eşeğe,

— Sen, demiş; benim borucubaşım olacaksın. Götürüp eşeği av yerine

Dallar, yapraklarla gizleyince de;

— Şimdi, demiş; var gücünle anıracaksın!

Düşünmüş, doğru da düşünmüş ki aslan,

En korkusuz hayvanları bile

Alışkın olmadıkları bu yaman boru

Uğratır sığınaklarından dışarı.

Birdenbire korkunç bir gürültüdür kopmuş

Şaşkına dönmüş ormanın bütün konukları.

Dört bir yana kaçan kaçana

Ve tabiî düşen düşene

Aslanın amansız pençesine.

— Gördün mü ne yamanmışım, demiş eşek

Avın bütün şerefini benimseyerek.

— Gerçekten, demiş aslan; yiğitçe anırdın.

Bilmesem ne mal olduğunu Ben bile . korkardım, doğrusu.

Eşek kızabilse kızacak,

Ama nerde o yürek!

Aslan alay etmekte de haklı üstelik;

Eşeğin caka satması da çekilmez doğrusu.

Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri Fabl Hikayeleri
Jean de La Fontaine