Gün görmüş, açıkgöz bir horoz,

Ağaçta nöbet bekliyormuş.

Tilki yanaşmış güler yüzle:

— Kardeş, demiş; müjde!

Savaşanlara son verildi, son!

Barış oldu bütün dünyada.

Haberi yaymaya geldim,

İn aşağı da öpüşelim.

Hadi bekletme, duramam pek;

Yirmi köyüm var gidilecek.

Hem nöbet möbet yok artık, bitti;

Rahat rahat gezebilirsiniz şimdi.

Tavuk, horoz işinize bakın, korkusuz;

Size yardım etmek dostluk borcumuz.

Söyle seninkilere sevinsinler,

Bu gece bayram etsin, hora tepsinler.

Sen de gel artık, haydi;

Gel de kardeş kardeş öpeyim seni.

— Tilki kardeş, demiş horoz;

Bundan hoş, bundan tatlı haber olmaz!

Hele bunu senden duymak yok mu,

Bitirdi beni doğrusu.

Bak, iki tazı da geliyor karşıdan;

Onlar da müjdeci anlaşılan

Görsen ne koşuyor kâfirler;

Nerdeyse gelirler.

Dur, ben de ineyim de bari,

Tatlı tatlı konuşalım hep beraber.

— Hoşça kal, demiş tilki;

Ben kaçayım, yolum uzun.

Öpüşmek başka zamana kalsın.

Hazret dar atmış kendini ormana.

Barışta iş yok deyip kendi kendine.

Horozsa başlamış keyfince ötmeye:

Koca tilkiye tilkilik ettim diye.

Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri Fabl Hikayeleri
Jean de La Fontaine