BEYAZ ÇİZGİLİ KARINCA O gece çok fazla yağmur yağmıştı.Küçük karınca da daha dünyaya yeni gelmişti.gözlerini açmış ama hayatın daha ne olduğunun farkında bile olmayan yavru bir karıncaydı.etrafına bakında ama annesini göremedi, onu aramak için içeriye sızan küçük delikten bakınca onunu gibi binlerce karıncanın uzunca bir merdivenden yukarıya doğru çıktıklarını gördü.bir anda bende bu işi yaparım duygusuna kapıldı.ilk defa dışarıyı görmek onu inanılmaz derecede heyecanlandırdı. Ama annesini biraz bekledi.Kimsenin gelmemesi onu iyice üzmeye başaladı.karnıda acımıştı.Annesinin onu bırakıp gittiğini düşündü.İçinden bir of çekte ve sanki içini kötü bir karamsarlık kapladı.açlığı ve susadığı her halinden belli oluyordu.Etrafına bakındı yiyecek ve içecek pek birşey görünmüyordu.Ellerini yüzünün iki tarafına alarak düşünmeye başladı.Tam o sırada arkadan bir ses duydu. Ney arkadaş senin ismin ne diye sordu birisi, küçük karınca önce etrafına bakındı ve birden gözü yere takıldı kendisi gibi küçük bir karıncaydı, hemen cevap verdi, annemin bana dosi küçük bebegim dediğni duymuştum dedi.