Kitabıma krallıkla

Başlamam gerekirdi;

Ama bir bakıma

Mide efendimiz de

Bir krallık değil mi?

Bir eksiği oldu mu hazretin

Rahatı kaçar bütün bedenin.

Günün birinde uzuvlar

Hep mide için çalışmaktan bıkmışlar;

Her biri beyce yaşamak istemiş,

Hiçbir iş görmeden, mide gibi.

— Biz olmadık mı hava alır, demişler;

Didiniyor, terliyoruz eşek gibi,

Kimin için? Hep onun için.

Nedir kazancımız bunda bizim?

Bütün emeğimizi sömürüyor bu mide,

Bırakalım işi gücü biz de

Yan gelip oturalım, onun gibi.

Öyle demiş, öyle yapmışlar: Eller tutmaz,

Kollar kımıldamaz, bacaklar yürümez olmuş:

— Git başının çaresine bak demişler mideye.

Hiç de iyi etmemiş ve pişman olmuşlar.

Çok geçmeden başlamışlar süzülmeye...

Yürek yeni kan yapamaz olmuş gayrı.

Her uzuv sarsılmış, tükenmiş hepsinin feri.

Anlamışlar ki sonunda, O dalgacı,

o tembel sandıkları mide Herbirinden daha çok yararlıymış meğer Hepsinin ortak çıkarlarına.

Krallık gücünü benzetebiliriz buna:

O da alır ve aldığı kadar da verir.

Herkes onun için çalışır,

Ama o da herkesi besler.

O, sürdürür varlığını iş görenin,

Tüccarı o zengin eder,

O geçindirir devlet görevlilerini;

Çiftçiyi o korur, askeri o tutar ayakta;

Dört bir yana saçar kralca lûtuflarını.

O işletir bütün devlet makinasını.

Menenius iyi başarmış

Bu gerçeği halka anlatmasını.

Halk senatodan kopacak olmuş bir ara;

— Her şey onun, diyormuş başkaldıranlar:

İktidar, hazineler, şanlar, şerefler;

Bütün yükse bizim sırtımızda:

Vergiler, mergiler, savaşlar, dertler.

Halk surların dışında birikmiş;

Birçoğu başka yerlere göç etmek üzereymiş.

İşte Menenius tam o sırada

Gitmiş . anlatmış onlara

Bu ünlü masalda mideye başkaldıran

Uzuvlara benzediklerini

Ve işlerine döndürmüş hepsini.

Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri Fabl Hikayeleri
Jean de La Fontaine