merhaba öncelikle hikayeme ilgi gösterdiğiniz için teşekkür ederim ben zonguldak gökçebeyden semra size nasıl anlatabileğimi bilmiyorum beni anlayacak derdimi paylaşacak kimsem yok benimkisi umutsuz bir aşk liseye girdim hiç beklemediğim bir olayla karşı karşıya geldim daha önceki yıllarda çok mutsuzdum aslında düşünüyordum beni kim sevecek diye ben hiç ilgilenmezdim ama ilerki yıllarda hayatım değişti hayatımda ilk ve son birini sevmiştim ama o yaşadıklarımı bir anlatsam roman olur düşündüm taşındım anlatmaya karaar verdim liseye girdiğimde birini sevdim oda beni seviyor ama kaderimiz bir türlü birleşmiyor hep acı ayrılık üzüntü keder o benim ilk göz ağrımdı onun için ölmeye kalkıştım başkalarının . yüzünden arkadaş kurbanı hayatta kimseye güvenmeyeceksin arkadaş yüzünden sarsıldım sevdiğimle tanışalı üç yıl oldu bu üç yıl içinde iyi kötü acı tatlı günleriz geçti zaman ne çabuk gelip geçiyor diymi bizimkisi unutulmaz bitmez bir aşk hikayesi oldu tanıştığımız yıllarda kimse bilmiyordu çıktığımı sadece ikimiz dik herkesten sakladık arkadaşlarım dahi herkes bildi ortalık karıştı ne olduysa herkes bildikten sonra oldu kaçkere ayrılmanın üzerine geldik neyse benden size tavsiye sevdiğinizi içinize saklayın kimse bilmesin iki kişi arasında kalsın neyse ben çok acılar çektim acılarla doluyum kusura bakmayın ilk defa yazdığım için neyi nasıl anlatacağımı bilemyorum insanın sevdiği olmasi değer vermesi uğrunda gözünü bile kırpmadan sevdiği için canını vermesi ne kadar güzel bir duygu bizler neden herşeyi karamsar bakıyoruz bilmiyorum ama sanki hayatımıza küsmüşüz gibi işte ben o küsenlerdenim onunla çıktığımdan beri çok mutluydum bu mutluluğum bir anda gitti hep ağladım sevdiğim için ve çok korkuyorum . onu kaybedersem diye işte o zaman benim sonum olurdu çünkü çok seviyordum kendimden çok insan ilk aşık olduğunda böylemi olur bilmiyorum o benim iyi günümde kötü günümde hep yanımda oldu görüşemesek bile telefonla mektupla görüşürdük kendisi yanımda olmasa bile hayeli benimleydi ilerki hayatımızı düşünemiyorum bile çünkü bu aşkın sonu yoktu herşeyi olumsuz bakıyorum ben hislerimle yanılmam şuan askerde beklemek çok zor bilemezsiniz ya sesini duyamamak bu beni yaralıyor çok merak ediyorum arayamayınca ben pek arayamıyorum 15 günde bir araıyorum külübeden ne varki şu telefon yasağı askerde zaten yollarımız ayrı birde telefon ayırıyor allah kimseyi sevdiğinden ayırmasın çok zor herkes . sevdiğinin kıymetini bilse keşke ne yazıkki bilmiyenlerde var bizim aşkımız sonsuza ölümüne bir aşktır araya başkaları girmesi çok kötü ayırmaya çalışanlarda var bizi çekemeyenler askere gideli 7ay oldu şırnakta ne zaman gelecekki teskeresi ölümden bile beter her gece allaha dua ediyorum ayırma allahım beni ona kavuştur diye cansız bir fotarafla hayelini canlandırıyorum o gittiğinden beri çok mutsuzum o benim herşimdi ama biliyorum kaderimiz hiçbir zaman kavuşmamıza izin vermeyecek çok korkuyorum onun ailesi biliyor beni benim ailem bilmiyor bu çok acı verici telefon ettiğinde ailemden gizli konuşmam benim çok zoruma gidiyor ya duyarlarsa bizi ayırırlar keşke aileme anlatabilsem gizli konuşmalardan kurtula bilseydim anlayış gösterseler keşke rüyamda bizi ayırıyorlar kabuslar içindeyim tek korkum bizi ayımaları ama bunu hiçbir kimsenin gücü yetemez bizi ancak ölüm ayırır bu dünyada kavuşamasak bile öbür dünyada kavuşuruz onsuz hayat düşünemiyorum beni tek hayata bağlayan oydu o olmasaydı çoktan ölmüştüm bu yalan dünyanın yaşanacak hiç bir tadı . yok ancak yaşayabilene güzel hayatın o kadar zorlukarı varki aşabilmemiz imkansız sabır diyorum ama nereye kadar ben onu ölümüne seiyorum ayrılıyoruz belki ama bizim birbirimize olan sevgimiz hiç bitmesin hatalarımız varsa affola mavi olsun her zaman gökyüzümüz. !! dertlerimi paylaştığınız için çok teşekkür ederim.