Size bir şey anlatayım da görün

Yersiz azarını bir hödüğün.

Bir çocuk Seine Nehri kıyısında

Güle oynaya koşarken

Suya düşmüş nasılsa.

Boğuldu boğulacakken

Bir söğüt dalı yetişmiş imdadına.

Yapışakalmış yavrucak:

Allah an başka kimseler yok kurtaracak.

Tam o sırada bir adam

Geçecek olmuş yukarıdan.

Çocuk bar bar bağırmış,

Adamı imdada çağırmış.

Adam durmuş,

Sularla pençeleşen çocuğu görmüş,

Hemen başlamış azarlamaya:

— Pis yumurcak! Koşar mısın kıyıda?

Budur işte haylazlığın sonu!

Okul nasıl adam etsin seni?

Zavallı anan baban ne yapsın?

Peşinde mi dolaşsınlar Allahın günü?

Nedir çektiği sizden zavallıların?

Keyif sizin, dert onların...

Bu türlü bir sürü laftan sonra adam,

Çekmiş çıkarmış çocuğu nehirden. Çoklarına taş attım bu hikâyemde, Vırvırcı, dırdırcı, ukala. Az değil, sürüyledir bu hödükler. Dünyanın her yerinde, her işinde Durmadan işler ağızları.

Be mübarek adam, önce kurtar beni, Sonra çekersin söylevini!

Lafonten Hikayeleri La Fonten Hikayeleri
Jean de La Fontaine